Strona główna

Węglewo

Bychowo

Karnice

Kędzie

 

Barkowo

 

 

IBDM

 
  Tutaj zamieszczone są informacje o Bychowie!!
 

 

 Bychowo wieś typowo rolnicza, zadbana. Po raz pierwszy wzmiankowano o osadzie w roku 1305 jako Bichowo, stanowiła wtedy własność biskupią i ponownie w 1385 r. Po II wojnie zasiedlona została głównie przez przesiedleńców ze wsi Stojańce koło Lwowa. Obecnie zamieszkuje ją przeszło 430 mieszkańców. W Bychowie znajdują się: szkoła, sklep, zakład produkcji mebli, stacja wodociągowa, przystanek PKS, świetlica wiejska. Cennym śladami historycznymi są: zabytkowy wczesnośredniowieczny krzyż pokutny, barokowy kościół z 1726 roku pod wezwaniem św. Jana Nepomucena przed nim drewniana dzwonnica i  w granicach ogrodzonego po części siatką i starym murem obiektu - stary cmentarz.

 

Krzyż jest jednym z najstarszych symboli używanych już od czasów przedchrześcijańskich jako znak astronomiczny, zdobyczny, religijny i magiczny. Krzyże pokutne są symbolem średniowiecznej kary, zabobonu i mistyki. To kamienne pomniki ludzkich tragedii i średniowiecznego prawa. Wykute w twardym granicie lub bardziej podatnym na obróbkę piaskowcu są świadectwem popełnionych przed wiekami zbrodni. Średniowieczne prawo karne stwarzało kilka możliwości ukarania zabójcy. Kwota pokutna nakazywała pokrycie kosztów pogrzebu, łożenia na utrzymanie rodziny ofiary, dostarczenia Kościołowi określonej ilości wosku, pokrycia kosztów sądowych i wypitego podczas rozprawy piwa, odbycia pielgrzymki do miejsc kultu. Na znak zawartej ugody morderca miał nakaz postawienia we wskazanym miejscu krzyża pokutnego, pod którym rodzina ofiary wyrzekała się zemsty. Krzyż w Bychowie położony jest na rozdrożu - przy wjeździe do wsi od południa; wykuty w granicie; postawiony prawdopodobnie około 1425 r. był znacznie wyższy, ale po II wojnie światowej, podczas remontu drogi został złamany, z powodu ubytków w partii ramion ma kształt trójliścia  (obecne wymiary 85x75x9 cm).

  

Kościół pomocniczy pod wezwaniem św. Jana Nepomucena. Początkowo katolicki (istnienie datowane na 1400 r.); ok.1550 r. przejęty przez protestantów; w 1654 r. zwrócony katolikom i przyłączony do parafii w Żmigrodzie. Obecnie istniejący - zbudowany został w stylu barokowym (1726 r.) z wykorzystaniem gotyckiej wieży poprzedniego kościoła. Położony na cmentarzu grzebalnym, orientowany, murowany z cegły, otynkowany, jednonawowy. Remontowany był m.in. w latach 1956 i 1964. Położono wtedy nowe tynki, nastąpiło odnowienie ołtarza, chóru muzycznego i konfesjonałów. Cennymi elementami są: ołtarz główny z drewnianymi rzeźbami świętych Piotra i Pawła z 1 poł. XVIII w. dostawionymi prawdopodobnie po 1945 roku, empora organowa drewniana o ażurowym parapecie zarysowanym linią wklęsło-wypukłą, wsparta na dwu słupach oraz konfesjonał neobarokowy z II poł. XIX w. z płasko rzeźbioną konchą na drzwiczkach.

 

 

 
 

Koło informatyczne z Gimnazjum im. Macieja Rataja w Żmigrodzie

skład elektroniczny: Magdalena Bagińska kl. 3g

Projekt Edukacyjny Gimnazjum im.M.Rataja w Żmigrodzie