Strona główna

Grądzik

Powidzko

Osiek

Rezerwat

Ruda Żmig.

Niezgoda

Olszyny

Stary Staw

Radziądz

 

 

 

 

 

 

 

 

Tutaj zamieszczone są informacje o miejscowości Powidzko!

 

 

 

Powidzko - wieś rolnicza o układzie wielodrożnicy; zamieszkała przez ok. 300 osób, zadbana. We wsi znajdują się: 2 sklepy spożywczo-przemysłowe, odnowiona i rozbudowana szkoła podstawowa, ośrodek zdrowia, Ochotnicza Straż Pożarna przystanek PKS. Dokumenty historyczne wymieniają osadę w 1218 roku. Zabytki reprezentują: Kościół parafialny pod wezwaniem św. Jana Chrzciciela z 1787-88, w nim najstarsza rzeźba Doliny Baryczy – drewniany krucyfiks z XIV wieku, dawny kościół ewangelicki, neogotycki – wzniesiony w 1909 r., po 1945 nie użytkowany - obecnie częściowo w ruinie (zachowana nawa i wieża), krzyż pokutny umieszczony na cmentarzu parafialnym, kapliczki przydrożne usytuowane przy czterech wjazdach do wioski oraz klasycystyczny budynek plebani z ok.1840 r.- murowany z cegły, otynkowany, piętrowy.

 

                                       „Czarodziejska msza”

Zdarzenie miało miejsce w dawnym kościele w Powidzku, po którym pozostały tylko ruiny. Był gorący, letni wieczór. Zachodząca tarcza słońca rzucała ostatnie purpurowe refleksy na czerwieniejące niebo. Przez wieś przechodził podróżny. Zmęczony upałem i drogą wszedł do świątyni, która powitała go przyjemnym chłodem i ciszą. Usiadł w ławce by, uspokoić myśli, odpocząć. Powoli usnął. Kiedy się ocknął, była już ciemna noc. Zegar na wieży kościelnej wybijał północ. Było ciemno, tylko na ołtarzu pobłyskiwało czerwone światełko. W nikłym blasku ujrzał księdza. Ksiądz spytał: „Czy jest tu jakiś ministrant?” Podróżny wstał. W milczeniu podszedł do ołtarza. W niesamowitej scenerii ciemnego i pustego kościoła rozpoczęła się ceremonia mszy świętej. Ksiądz, przypadkowy podróżny stanowili dziwną parę. Gdy msza dobiegła końca, postać kapłana nagle znikła. Gość ocknął się, czy to sen, czy jawa? – pomyślał. Ciarki przebiegły mu po plecach, bo nagle zdał sobie sprawę z niesamowitości sytuacji. Wędrowiec opuścił świątynię i ruszył do Żmigrodu. Dotarł do miasta o świcie.

 

Kościół parafialny pod wezwaniem św. Jana Chrzciciela.

Wzmiankowany w 1329 r.; w 1563 r. przejęty przez protestantów; od 1654 ponownie przeszedł w rządy katolickie. W protokóle wizytacji biskupiej z 1666/7 opisany jest jako zbudowany pod patronatem Hermana von Hatzfelda, z wieżą dzwonową, trzema ołtarzami; wyposażony przez okoliczną szlachtę polską. W 1725 r. ze względu na zły stan  rozebrany i zastąpiony nowym o konstrukcji szkieletowej. Obiekt obecnie istniejący wzniesiono w latach 1787-8 po rozbiórce ostatniego;  poświęcono w 1791 r. Kościół reprezentuje styl barokowy z elementami klasycystycznymi, otoczony jest murkiem. Murowany z cegły, otynkowany, jednonawowy. We wnętrzu: ołtarz główny o charakterze barokowo-klasycystycznym z około 1791 r., z dwiema parami korynckich kolumn dźwigających wyłamanie belkowe; obrazy św. Jana Chrzciciela nauczającego z ok. 1791 r., nad nim „Matki Boskiej z Dzieciątkiem”, wtórnie umieszczony w 1946 r. cudowny wizerunek „Matki Boskiej Łaskawej” ze Stojaniec, ambona klasycystyczna z ok.1791 r. z kolistym baldachimem, prospekt organowy późnobarokowy z dekoracją ornamentalną; dzwon żeliwny z 1899 r. ulany w Bochum.

 


 

 

 



 

 
   
 
 

Koło informatyczne z Gimnazjum im. Macieja Rataja w Żmigrodzie

skład elektroniczny: Dawid Składnik kl.2B

Projekt Edukacyjny Gimnazjum im.M.Rataja w Żmigrodzie