Dodatek Regionalny
GAZETKI SZKOLNEJ -"RATAJÓWKA"
 
     

Strona główna

O nas Kontakt
NR MAJOWY
 
NR KWIETNIOWY
 
NR marcowy
 
NR STYCZNIOWO - LUTOWY
 
NR GRUDNIOWY
 

| narodziny | choinka polska | podłaźniczkażłóbek | jasełkawieczerza wigilijna | opłatek | kolędy | prezenty|

 

 

WALORY PRZYRODNICZE PARKU KRAJOBRAZOWEGO Dolina Baryczy

Park Krajobrazowy Dolina Baryczy  – to jeden z największych parków krajobrazowych w Polsce. Jest parkiem ponadregionalnym, leżącym w dwóch województwach: dolnośląskim (70040 ha) oraz wielkopolskim (17000 ha) – całkowita powierzchnia wynosi 87040 ha.

·         Data utworzenia: 3 czerwca 1996 r.

·         Park nie posiada otuliny

·         Położenie administracyjne: część dolnośląska – gmina Cieszków, Krośnice, Milicz, Prusie, Trzebnica, Twardogóra i Żmigród; część wielkopolska – Odolanów, Przygodzie i Sośnie

Położenie – większość powierzchni leży we wschodniej części mezoregionu –  Obniżenia Milicko-Głogowskiego w środkowym biegu Baryczy. W kierunku wschodnim (woj. wielkopolskie) obejmuje tereny części zlewni Górnej Baryczy. W granicach Parku znajdują się najcenniejsze przyrodniczo obszary Kotliny Milicko-Odolanowskiej oraz Żmigrodzkiej, zwanej potocznie Dolina Baryczy. Granicami swoimi obejmuje także część Wzniesień Wysoczyzny Południowo-Wielkopolskiej i wzgórz Wału Trzebnickiego.

Pod względem geologicznym dolina Baryczy leży na obszarze monokliny przedsudeckiej, zbudowanej ze skał osadowych wieku permsko-mezozoicznego. Strop monokliny leży na głębokości  500 m. Na nim leżą utwory trzeciorzędowe – iły i piaski kwarcowe, a na nich znajdują się utwory czwartorzędowe – osady naniesione przez lodowiec – głównie: gliny zwałowe, piaski i żwiry.

Rzeka Barycz o długości 133 km wyróżnia się najmniejszym w Polsce średnim spadkiem (0,035 %) oraz rozległym dorzeczem. Płynie równoleżnikowo mniej więcej środkiem Parku. Małe spadki terenu umożliwiły  budowanie wielkich zbiorników wodnych tanim kosztem już w średniowieczu. Z biegiem czasu jedne likwidowano, inne budowano. Obecnie w całym Parku istnieją liczne stawy rybne o łącznej powierzchni 7500 ha, otoczone polami uprawnymi, łąkami lub lasami.

W granicach Parku lasy zajmują w części dolnośląskiej 45 %, w części wielkopolskiej 38,8 % powierzchni Przeważają lasy sosnowe, ale w okolicach Żmigrodu blisko 14 % to podmokłe olsy i łęgi, natomiast na południe od Milicza około 4 % powierzchni zajmują lasy bukowe

h do góry

W granicach Parku występują 42 gatunki roślin chronionych, w tym 28 objętych jest ścisłą ochroną. W podległych ochronie ścisłej w wielu miejscach jest częsty grążel żółty a także maleńka paproć wodna – salwinia pływająca. Grzybienie białe pospolicie nazywane „liliami wodnymi” rosną łanowo tylko w dwu miejscach. Tylko w parku we wsi Postolin są liczne - śnieżyczka przebiśnieg oraz śnieżyca wiosenna. Osobliwością są niezwykle rzadkie, zagrożone wymarciem na obszarze Dolnego Śląska – grzebieńczyk i lindernia mułowa (związane z siedliskami wodnymi i błotnymi).

W Parku stwierdzono 34 gatunki ryb, w tym chronione: koza, piskorz, różanka oraz śliz. Hodowane są karpie oraz w niewielkiej ilości: szczupaki, liny, amur biały, tołpyga biała i pstra. Występuje tu też 13 gatunków płazów: grzebiuszka ziemna, kumak nizinny; ropuchy: paskówka, szara i zielona; traszki – grzebieniasta i zwyczajna; żaby – moczarowa, jeziorowa, wodna, śmieszka i trawna. Napotkać można 5 gatunków gadów (chronione): jaszczurki – zwinka i żyworodna, padalca zwyczajnego, zaskrońca i żmiję zygzakowatą. Stwierdzono 56 gatunków ssaków (w tym ochronie podlega 29 gatunków: wszystkie owadożerne oraz wiewiórka pospolita, bóbr europejski, chomik europejski, popielica, wydra, gronostaj i łasica).

h do góry

Szlaki turystyczne:

 Archeologiczny  - niebieski (100 km; teren gminy Żmigród – Milicz –…)

Wierzchowicki – niebieski (9 km)

Barokowy fundacji Hatzfeldów – zielony (ok. 40 km; Raki -  Żmigród – Korzeńsko – Barkowo – Wierzbina)

Rezerwatów przyrody – zielony (Ziemia Milicka - ok.45 km)

Dookoła Milicza – żółty (ok. 16 km)

Zamkowy – czerwony (Żmigród – grodzisko Osiek – Książęca Wieś -…)

Wzgórz Cieszkowskich – czarny (ok. 8 km)

 

Krzyżówka

1.    Zabezpieczenie przed zniszczeniem terenu, niebezpieczeństwem

2.   Ptak o czarnym upierzeniu żywiący się owadami i padliną, powoduje największe straty w populacji zająca

3.    Zwierzę drapieżne z rodziny kunowatych, prowadzi nocny tryb życia, zapada w sen zimowy

4.   Najgroźniejsza choroba przenoszona przez lisa

5.   Nurkująca kaczka

6.   Środowisko zwierzęce i roślinne danego terenu

h do góry

Rezerwaty przyrody: 

„Stawy Milickie” - ornitologiczny

„Olszyny Niezgodzie” - leśny (zachowanie naturalnego obszaru bagiennego olszyn w zasięgu rzeki Ługi. Przeważa zespół olsu)

 „Wzgórze Joanny” – leśno - krajobrazowy

 „Radziądz” – leśny (zachowane fragmenty lasu dębowego o cechach zespołu naturalnego – fragment grądu środkowoeuropejskiego)

Ścieżki dydaktyczne:

  Sławoszowice – Ruda Milicka – Nowy Zamek – Godnowa (8,5 km)

Ruda Sułowska – stawy Trześniówka” (5 km)

Ruda Żmigrodzka – Rezerwat „Olszyny Niezgodzie” – stawy Jelenie koło Radziądz (8 km) (ekosystemy stawów rybnych i leśnych środowisk wodno – błotnych)

Postolin – rezerwat „Wzgórze Joanny” – Postolin (8 km)

Karłów – Wałków – Karłów (5,5 km)

 

 

 

 

Koło informatyczne z Gimnazjum im. m.Rataja w Żmigrodzie

Skład elektroniczny Karolina Zadorożna kl. 3g